Precyzyjne wyznaczenie poziomu przeciwutleniaczy jest niezbędne w procesie zabezpieczania surowca lub produktu przed autooksydacją. Typowy problem, z którym można się spotkać, to rozbieżność między nominalnym, a faktycznym stężeniem przeciwutleniacza w trakcie procesu produkcyjnego i magazynowania. Aby właściwie zabezpieczyć dany surowiec, konieczne jest precyzyjne dobranie dawki preparatu z antyoksydantem, tak aby w końcowym produkcie jego poziom był wystarczający do utrzymania świeżości przez określony czas, a jednocześnie nie przekraczał narzuconego przez odbiorcę limitu.
W Natoro badamy poziomy przeciwutleniaczy syntetycznych takich jak BHA, BHT i PG. Posługujemy się w tym celu zmodyfikowaną normą PN-R-64786_1997P. Procedura opisana w tej normie składa się z kilku etapów i zależy od matrycy badanej próbki. W przypadku gdy matrycą jest mączka lub inny preparat sypki o zawartości tłuszczu powyżej 5%, proces zaczyna się od ekstrakcji tłuszczu metodą Soxhleta. Dla próbek, w których matrycą jest tłuszcz ten etap jest pomijany.
Następnie z tłuszczu ekstrahowane są przeciwutleniacze w następującym procesie. Do próbki dodawany jest acetonitryl, po czym całość jest wytrząsana na wytrząsarce przez 5 min i odwirowywana w wirówce (3min@4000rpm) w wyniku czego mieszanina rozwarstwia się na fazę polarną w której są przeciwutleniacze, i niepolarną, w której pozostaje tłuszcz. Proces ten jest wykonywany dwukrotnie.
Roztwór przeciwutleniaczy w acetonitrylu jest następnie oczyszczany za pomocą kolumienek ekstrakcyjnych SPE. Do tak przygotowanego roztworu dodawany jest następnie wzorzec wewnętrzny. Próbka jest następnie wstrzykiwana na kolumnę chromatografu, gdzie następuję rozdział poszczególnych substancji w trakcie przepływu przez kolumnę, co można następnie zarejestrować na detektorze UV/VIS. Względna wielkość pików na chromatogramie pozwala wyznaczyć zawartość przeciwutleniaczy w badanej próbce.
